بهره گیری مؤثر از منابع دانشی و پیاده سازی نظام مدیریت دانش، نیازمند تأمین الزامات آن جهت تدوین راهبرد مناسب است. مطالعه حاضر درصدد سنجش میزان آمادگی سازمان جهت استقرار نظام مدیریت دانش است و تلاش دارد تا راهبرد سنجش آمادگی یک مجتمع تحقیقاتی را تدوین نماید. برای این منظور از روش گروه کانونی و با استفاده از ابزار مصاحبه و تکمیل پرسش نامه در چارچوب الگوی مفهومی تحقیق، به تدوین راهبردهای مختلف مدیریت دانش شامل برون گرای انعطاف پذیر؛ برونگرای غیر منعطف؛ درون گرای انعطاف پذیر؛ و درون گرای غیر منعطف، پرداخته شده است.

پیدایش محصولات و ارائه خدمات در سطح جهانی موجب ایجاد و تشدید رقابت بین المللی شده و این تغییر با گسترش روز افزون دسترسی به اطلاعات و فنآوری های مرتبط با آن چالش های جدیدی را برای سازمان ها و صنایع ایجاد کرده است. به ناچار بسیاری از سازمان ها قلمرو فعالیت های خود را وسعت داده اند. این وسعت قلمرو فعالیت باعث شده است که سازمان ها با چندگانگی فرهنگی در کارکنان و مراجعان مواجه شوند. هوش فرهنگی یکی از راه های مدیریت موثر این پدیده است. این پژوهش به منظور تعمیق مفهوم هوش فرهنگی و با هدف طراحی و تبیین الگوی شناخت و سنجش هوش فرهنگی انجام شده است. در این مسیر مولفه ها و متغیرهای الگوی موردنظر با بهره گیری از مطالعه های فراترکیب شناسایی شده و چارچوب مفهومی به دست آمده برای ارزیابی و سنجش هوش فرهنگی با استفاده از دلفی فازی در نمونه آماری منتخب خبرگان اصلاح و تایید شد. با جمع بندی مطالعات، شش مولفه به عنوان خودگشودگی برای یادگیری بین فرهنگی، تماس با سایر فرهنگ ها، برقراری ارتباطات با سایر زبان ها، لذت بردن از ارتباطات بین فرهنگی و اهمیت دادن به آگاهی از فرهنگ ها به همراه 19 کد محوری برای ارزیابی و سنجش هوش فرهنگی شناسایی شد. این کدها، حاصل بررسی مقاله های منتخب از فراترکیب و دلفی فازی بوده اند که می تواند مدلی کارامد برای ارزیابی و سنجش هوش فرهنگی به کار رود.

سابقه و هدف: منافع متنوع جنگل و رویکردهای مختلف مدیریتی آن، طبیعتا تعارضاتی را بین ذینفعان و دست­اندرکاران پدید می­آورد. در همین راستا قوانین و مقرراتی در طول زمان با هدف حفاظت و پایداری اکوسیستم های جنگلی وضع شده است. تعارضات در مدیریت جنگل ها یک موضوع طبیعی است. ازاین رو، مهم است که اجتماعات محلی جنگل نشین تعارض های به وجود آمده را درک نموده و راه حل درست آنها را بدانند. به طوری که ادراک و آگاهی اجتماعات محلی از نوع و میزان تعارض با نیروهای حفاظت، نقش مهمی در مدیریت پایدار جنگل ها دارد. در همین رابطه، تحقیق پیش رو با هدف بررسی درک و حل تعارض بین اجتماعات محلی و نیروهای حفاظت از جنگل در حوزه آبخیز زرین گل استان گلستان انجام شد.مواد و روش ها: در این پژوهش از رویکرد کمی و اثبات گرا استفاده شد. جامعه آماری تحقیق، تعداد 485 خانوار از اجتماعات محلی جنگل نشین شش حوزه آبخیز زرین گل استان گلستان است که 190 خانوار به عنوان تعداد نمونه به شیوه سیستماتیک تصادفی انتخاب شدند. پرسش نامه، ابزار سنجش ادراک اجتماعات محلی و رویکردهای اعمال شده مدیریت تعارضات بود. روایی صوری پرسش نامه از طریق نظرات کارشناسان منابع طبیعی تأیید و میزان پایایی آن نیز با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ به دست آمد. پس از گردآوری اطلاعات به شیوه پیمایش، تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS-25 از طریق آزمون های کروسکال والیس و همبستگی اسپیرمن انجام شد.نتایج و یافته ها: نتایج نشان داد، تفاوت معنی داری در ادراک اجتماعات محلی از تعارضات با نیروهای حفاظت از جنگل در سطح 99 درصد وجود دارد. به طوری که درک زمینه ای آنها با میانگین 09/2 بیشتر از درک پاسخ طبیعی شان نسبت به تعارضات بوده است . در همین راستا راهبرد همکاری و مصالحه بیشترین استفاده را در بین اجتماعات محلی در مدیریت تعارضات با نیروهای حفاظت از جنگل نسبت به راهبرد های اجتناب و رقابت داشت. همچنین، افرادی که درک بالاتری از تعارض داشتند، از دو روش همکاری و اجتناب بیشتر در حل تعارضات استفاده کرده اند. در مقابل، افرادی از راهبرد تنش و مقابله در مدیریت تعارضات بهره برده اند که سطح درک پایین تری نسبت به وجود تعارض داشتند. همچنین نتایج تعیین همبستگی بین ادراک حاصل از تعارض اجتماعات محلی با ویژگی های جمعیت شناختی نشان داد که ادراک اجتماعات محلی از تعارضات با سه متغیر سن در سطح 05/0، وسعت اراضی کشاورزی تحت اختیار و میزان درآمد سالانه در سطح 01/0 معنی دار و بین آنها رابطه مثبتی وجود دارد. به بیان دیگر، با روند صعودی متغیرهای یادشده، میزان درک اجتماعات محلی از تعارضات افزایش یافته است. از سویی، یافته ها نشان دهنده رابطه منفی و معنی دار سطح سواد افراد مورد مطالعه با درک آنها از تعارض با نیروهای حفاظت از جنگل در سطح 01/0 است.نتیجه گیری: به طور کلی درک اجتماعات محلی از نوع و میزان اختلافات می تواند در بهره گیری از شیوه های ترکیبی مدیریت آنها تأثیرگذار باشد. در همین راستا اجرای فعالیت های تسهیل گری در رابطه با گسترش دامنه ارتباطات و تعاملات اجتماعی (تقویت سرمایه اجتماعی)، افزایش دانش و آگاهی بهره برداران (نسبت به تبیین نظام مالکیت و مسئولیت پذیری آنان) و زمینه سازی معیشت مکمل یا جایگزین در روستاها برای کاهش وابستگی اجتماعات محلی به محصولات جنگلی از مهمترین پیشنهاد های کاهش تعارضات در منطقه مورد مطالعه است. در کنار این نمی­توان نقش اساسی سیاست­گذاری، اجرا و نظارت بر اقدامات موثر از سوی کارگزاران متولی مدیریت جنگل را نادیده انگاشت.

اگر فعالیتی سنجش پذیر نباشد غیر قابل مدیریت است. اصولا از فعالیتی که غیر قابل مدیریت باشد مفهومی متصور نیست. مدیریت انسانی به ویژه مدیریت عملکرد را نمی توان به حال خود رها کرد که مدیریت شود. در اصل هر کارکردی از جمله مدیریت عملکرد، باید تابع چشم انداز، ماموریت و اهداف سازمان باشد. پذیرش فلسفه سنجش نه تنها برای اثر بخشی راهبرد مدیریت عملکرد، بلکه برای ماندگاری اش نیز ضروری است. اگر ثابت شود کارکردی قطعا به کسب و کار کمک نمی کند، هیچ گونه پشتیبانی بودجه ای نخواهد داشت و از چنین کارکردی قدردانی نخواهد شد. مدیریت عملکرد سنجش بنیان علمی و عینی، عملکرد کارکنان و سازمان را افزایش خواهد داد. راهبرد مدیریت عملکرد سنجش بنیان، رویکردی کلی گرا است که سازمان را هدایت می کند تا پیشرفت هایی را که در ابعاد مختلف اثر بخشی سازمانی انجام شده است ارزیابی کند. این فرایند، مطلوب ترین روش انجام فعالیت را پیشنهاد می کند. این راهبرد از دو مداخله تشکیل شده است؛ مداخله اول پرورش مدیریت عملکرد سنجش بنیان و مداخله دوم، سرمایه گذاری در مدیریت سنجش برای نهادینه سازی مدیریت عملکرد است. هر مداخله نیز از ده پیش ران تشکیل شده است.

بسیاری از داوطلبان آزمون آیلتس در سراسر دنیا همچنان در زمینه تسلط بر مهارت های موردنیاز برای نگارش آکادمیک مشکلات زیادی دارند. شاید نگارش مشارکتی در سامانه اینترنتی ویکی راه حل خوبی برای رفع این مشکل باشد. ازاین رو، مطالعه حاضر به بررسی و مقایسه میزان اثربخشی راهبرد تک نویسنده ویرایش توسط همکلاسی و راهبرد چند نویسنده با هم در ویکی پرداخته است. شرکت کنندگان، 20 زبان آموز مرد با سطح تحصیلات کارشناسی و کارشناسی ارشد بودند که در دوره آماده سازی آیلتس آکادمیک ثبت نام کرده بودند. در این مطالعه از روش سری های زمانی برابر استفاده شد که شامل شش مرحله مداخله بود: در مراحل فرد مداخله از راهبرد ویرایش توسط همکلاسی و در مراحل زوج از راهبرد با هم استفاده شد. در طول دوره مداخله، در تکالیف نگارشی که از راهبرد ویرایش توسط همکلاسی استفاده می شد، هر شرکت کننده مقاله آکادمیک خود را می نوشت و هم زمان به ویرایش مقالات همکلاسی های خود می پرداخت؛ اما در تکالیفی که از راهبرد با هم استفاده می شد، از همه شرکت کنندگان خواسته شد تا با کمک یکدیگر یک مقاله منسجم بنویسند. برای مقایسه اثربخشی مداخلات در مراحل سری های زمانی از تحلیل واریانس یک طرفه (اندازه گیری های مکرر) استفاده شد. نتایج نشان داد که گروه ویکی هنگام استفاده از راهبرد با هم در نگارش عملکرد بهتری داشتند. باید خاطرنشان کرد که مطالعه حاضر یکی از اولین پژوهش ها در زمینه شناسایی موثرترین راهبردهای نگارش مشارکتی در شبکه های اجتماعی بوده است، حال آن که در بیشتر پژوهش های قبلی، ابزارهای نگارش مشارکتی مورد مقایسه قرار می گرفتند. یافته های این پژوهش می تواند گامی بسیار مهم در موفقیت شرکت کنندگان در آزمون های بین المللی زبان خارجی باشد.

بررسی نظریه ها و رویکردهای مختلف مرتبط با توسعه شهری در صد سال اخیر حکایت از نبود جایگاه مشارکت ذی نفعان و ذی نفوذان در توسعه شهر دارد. از این رو، در جهت رفع این مساله، نیاز به برنامه و طرحی است که نظام توسعه را از هر گونه خلا برنامه ریزی مبرا نماید. یکی از انواع برنامه ها و طرح ها که برای توسعه هر شهر یا منطقه شهری الزامی است و مشارکت ذی نفعان و ذی نفوذان را در توسعه شهری ملزوم می نماید، رویکرد راهبرد توسعه شهر است. بررسی مشخصه ها و مفهوم رویکرد راهبرد توسعه شهری نشان می دهد که این رویکرد با تبیین جایگاه و نقش ذی نفعان و ذی نفوذان در توسعه شهر سعی در توسعه همه جانبه شهر یا منطقه شهری دارد. در این پژوهش پس از بهره گیری از مبانی نظری موضوع، میزان مشارکت ذی نفعان و ذی نفوذان در منطقه 22 شهرداری تهران در چارچوب رویکرد راهبرد توسعه شهری بررسی شده است. در چارچوب رویکرد تحقیق، چهار بعد محیطی، اجتماعی، اقتصادی و مدیریتی به عنوان زمینه مشارکت ذی نفعان و ذی نفوذان در این پژوهش مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. تحقیق حاضر از نوع کاربردی است و در آن برای گردآوری اطلاعات مورد نیاز از روش پیمایش و از ابزار پرسشنامه و برای تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که میزان مشارکت ذی نفعان و ذی نفوذان در توسعه منطقه 22 در سال های اخیر، رو به رشد بوده است و تمایل سرمایه گذاری اقتصادی (با میانگین 3.15) در منطقه بالا است. ولی به دلیل ناآگاهی اجتماعی و نبود اعتماد میان سازمان های دولتی و شهروندان، تمایل اجتماعی ذی نفعان و ذی نفوذان در منطقه (با میانگین 2.82) پایین است. میزان مشارکت در بعد مدیریتی و محیطی به ترتیب دارای میانگین 3.09 و 3.00 است. در مجموع میزان مشارکت ذی نفعان و ذی نفوذان با میانگین 3.00 متوسط ارزیابی می شود. بنابراین توصیه می شود قبل از هر اقدام اقتصادی، اجتماعی و در منطقه 22، بسترهای لازم برای ارتقای میزان مشارکت ذی نفعان و ذی نفوذان در منطقه ایجاد شود. این تحقیق معتقد است که نظام برنامه ریزی شهری در ایران باید به سمت رویکرد راهبرد توسعه شهری با تاکید بر مشارکت ذی نفعان و ذی نفوذان در تمامی ابعاد توسعه سوق داده شود.

در دنیای رقابتی امروز، سازمان ها برای رسیدن به اهداف و انجام مأموریت های خود نیاز به تدوین راهبرد، برنامه ریزی راهبردی و در نهایت ارزیابی عملکرد خود دارند. وزن دهی و الویت بندی راهبرد ها، سازمان را در تنظیم وقت و سرمایه متناسب با اهداف خودیاری می کند. در این راستا کارت امتیازی متوازن با ساختاری سلسله مراتبی خود می تواند به عنوان ابزاری جهت هموارسازی مسیر رشد سازمان مورد استفاده قرار گیرد. نقشه راهبرد حاصل از مفاهیم کارت امتیازی متوازن، در حقیقت مدل علت و معلولی پیچیده ای است که اثر بعد رشد و یادگیری سازمان بر فرایندهای داخلی، مشتری و نهایتاً وجه مالی سازمان را در برمی گیرد. برای گسترش مدل کلاسیک کارت امتیازی متوازن در سال های اخیر، روش های متنوعی مورد استفاده قرار گرفته است و به ترکیب آن با مدل های کمی و کیفی پرداخته اند تا برنامه ریزی راهبردی را تسهیل نمایند. جامعه آماری تحقیق شرکت نفت سپاهان است. مطالعه موردی، برای تکمیل پرسشنامه ها از نظرات مدیران و خبرگان صنعت نفت استفاده شد. در مدل پیشنهادی نقشه راهبرد شرکت مذکور به روش تحلیل مسیر ترسیم شده است.

سازمان ها نیاز دارند تا خود را در برابر چالش ها مصون نگاه دارند. لذا استفاده از فرایند برنامه ریزی راهبردی نقش کلیدی در موفقیت سازمان ها ایفا می کند، آگاهی از نقاط قوت و ضعف داخل سازمان و از طرفی فرصت ها و تهدیدهای موجود در محیط سازمان این توانایی را به سازمان می دهد تا موقعیت و جایگاه خود را ارزیابی کند. در این مقاله برای تدوین راهبرد از چارچوب جامع تدوین راهبرد استفاده شده است. که پس از تشکیل کمیته تدوین راهبرد، در مرحله شروع بیانیه ماموریت شرکت دکستروز ایران تعیین شد و سپس در مرحله ورودی ماتریس ارزیابی عوامل خارجی و ماتریس ارزیابی عوامل داخلی آورده شده است. با توجه به اطلاعات به دست آمده از مراحل قبل در مرحله مقایسه، از ماتریس سوات و ماتریس داخلی و خارجی استفاده شده است. در مرحله نهایی با استفاده از ماتریس برنامه ریزی راهبردی کمی، راهبردهای سطح کلان شرکت شناسایی و اولویت بندی شدند.

این تحقیق با هدف کاربست سیاست دفاعی با راهبرد دفاعی و راهبرد نظامی انجام شده است. پژوهش از نوع کاربردی بوده و به روش زمینه ای-موردی انجام گردیده است. جامعه آماری 227 نفر است که با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه 68 نفر تعیین شده است. سیاست دفاعی چندگانه و قابلیت محور راهنمای عمل و چارچوبی برای راهبرد دفاعی بوده و منجر به اقتدار دفاعی همه جانبه و اقتدار نظامی قابلیت محور می گردد.اقتدار دفاعی و نظامی از طریق راهبرد بازدارندگی تهاجمی که رازآمیز و مبتنی بر ارعاب است، به دست می آید. سیاست دفاعی از طریق انعقاد پیمان های نظامی باعث ایجاد محیط امنیتی کم خطر و همگرایی با سایر کشورهای جهان می شود.راهبرد دفاعی با به کارگیری مولفه های قدرت ملی مانع از به وجود آمدن تهدیدات نظامی و جنگ سخت می گردد.راهبرد نظامی در نحوه سازماندهی نیروهای مسلح و انتخاب سیستم های جنگ افزار جهت اجرای ماموریت ‎‎ های محوله موثر می باشد.سیاست دفاعی ارزش محور و انسان محور علاوه بر نهادینه کردن فرهنگ مقاومت، باعث تقویت روحیه استکبارستیزی و صهیونیسم ستیزی می شود.